Toshkentda bu koʻrsatkich bir kishiga 104 mln soʻmni tashkil etdi. Undan keyin Navoiy viloyati — 17 mln soʻm va Toshkent viloyati — 16,9 mln soʻm turadi.
Poytaxt koʻrsatkichi respublika boʻyicha oʻrtacha darajadan deyarli besh barobar, ikkinchi oʻrindagi hududdan esa olti barobar yuqori. Mamlakatda eng tez moliyaviy xizmatlar — birinchi yarim yillikda +26,3%, shuningdek ta’lim (+22,7%) hamda aloqa va axborotlashtirish (+22,1%) oʻsmoqda.
Kontekst
2026-yil yanvar–iyun oylarida bozor xizmatlari umumiy hajmi 16,9 foizga oshib, 664,9 trln soʻmga yetdi. 2025-yilning oʻzida esa bu koʻrsatkich 14,7 foizga oshib, 1,05 kvadrillion soʻmga yetgan edi. Milliy statistika qoʻmitasining 2026-yil yanvar–may oylari boʻyicha ma’lumotlariga koʻra, mamlakatdagi barcha bozor xizmatlarining 41,1 foizi Toshkent shahriga toʻgʻri keladi — bu deyarli yarmi, holbuki poytaxtda Oʻzbekiston aholisining 15 foizdan kamrogʻi yashaydi.
Bu amalda nimani anglatadi
Toshkent va viloyatlar oʻrtasidagi farq — statistik tasodif emas, balki barqaror va kuchayib borayotgan tendentsiya. Jahon banki ma’lumotlariga koʻra, mamlakatdagi iqtisodiy tengsizlik oʻsib bordi: Jini koeffitsiyenti 2023-yilda 0,31 dan 0,35 gacha oshdi, aholining eng kambagʻal 10 foizining daromadlari atigi 6 foizga, eng boy 10 foizining daromadlari esa 30 foizdan koʻproqqa oshdi. Buning sababi katta darajada xizmatlar boʻyicha ushbu raqamlarda koʻrinib turgan omil bilan bogʻliq: xizmatlar sohasi bugungi kunda Oʻzbekiston iqtisodiyotining eng tez oʻsayotgan qismi, u esa deyarli faqat poytaxtda oʻsib bormoqda — aynan shu yerda moliya institutlari, ta’lim markazlari va IT-kompaniyalar jamlangan. Yilning birinchi yarmida eng yuqori oʻsishni koʻrsatgan uchta soha ham aynan shular: moliya (+26,3%), ta’lim (+22,7%), aloqa va axborotlashtirish (+22,1%).
Bu bevosita hududlar boʻyicha daromadlar nisbatida ham aks etadi: rasmiy statistika ma’lumotlariga koʻra, 2023-yilda Navoiy viloyati jon boshiga tushadigan daromad boʻyicha Toshkentning 70,7 foizini tashkil etgan boʻlsa (31,4 mln soʻm — 44,4 mln soʻmga nisbatan), 2025-yilga kelib bu nisbat 60,5 foizga tushdi (44,7 mln soʻm — 73,9 mln soʻmga nisbatan). Ya’ni ikki yil ichida farq qariyb 10 foiz punktga kengaydi — poytaxt daromadlari viloyatlarnikidan izchil tezroq oʻsmoqda.
Oddiy viloyat aholisi uchun bu quyidagini anglatadi: mamlakat iqtisodiyotining barqaror oʻsishi (yarim yil ichida bozor xizmatlari +16,9%) uning yashayotgan joyidagi daromadlar oʻsishiga avtomatik tarzda mos tushavermaydi — moliya va IT sohalaridagi jadal oʻsishdan olingan foyda aynan shu sohalar jismonan joylashgan joyda, ya’ni poytaxtda qoladi. Bu, oʻz navbatida, viloyatlardan Toshkentga mehnat migratsiyasi nega barqaror naqshga aylanganini ham tushuntiradi: daromad va xizmatlarga kirish imkoniyatidagi farq — tarixiy berilgan holat emas, balki yildan-yilga oʻsib borayotgan jarayon.